Main navigation

Nieuws

25112019

Van stadspark tot geveltuin + presentatie boekje Zandberg

Voor een goed gevulde zaal van De Avenue gaf Christel Eversdijk, landschapsarchitect van de gemeente Breda, een overzicht van de pareltjes groen erfgoed in en om Breda. De stad heeft een aanzienlijke hoeveelheid groen erfgoed, die aan de hand van overzichtskaarten in beeld werden gebracht. Parken, landgoederen, militair groen, maar ook geveltuinen en groene daken maken deel uit van Bredaas groene structuur. De gemeente heeft, zo vertelde ze, de ambitie stad in een park te worden, hoewel bleek dat de betekenis van deze ambitie nog niet helder is.

De aanwezigen stelden verschillende vragen, meestal in relatie tot het groen in de eigen buurt. Christel Eversdijk maakte vooral duidelijk, dat de gemeente niet alleen open staat voor initiatieven uit de buurt, zoals bij het Wilhelminapark, maar ook subsidies, zoals voor groene daken ter beschikking kan hebben.

De avond werd geopend met de officiële presentatie van het boekje Zandberg, in de reeks Ons Cultureel Erfgoed Nabij. Wethouder Marianne de Bie nam het eerste exemplaar in ontvangst en voorzitter Marijke van der Putten zette de schrijvers, vormgevers en andere medewerkers in het zonnetje en bedankte de sponsors. Het boekje vond in de pauze gretige aftrek.

Beide onderwerpen van deze avond krijgen een vervolg: er wordt hard gewerkt aan de vijfde publicatie in de reeks, dit keer handelend over het Centrum en de komende tijd gaat de Gouden Cirkel dieper in op enkele fraaie stukken groen erfgoed.

 

28102019

Arbeid en kapitaal: de strijd bij Backer en Rueb

De geschiedenis van grote Bredase bedrijven kent legio bewogen momenten. Bredanaars weten vaak van de bedrijfsbezetting van ENKA, die destijds landelijk nieuws was. Dat dat niet de enige bedrijfsbezetting was en zeker niet de langste, was een van de vele interessante feiten die Frans van der Grinten vertelde in zijn lezing over Backer en Rueb. Frans was destijds lid van de Ondernemingsraad en actieleider.

De geschiedenis van  Machinefabriek Breda v/h Backer en Rueb begint in 1861. Oorspronkelijk gevestigd op ‘het eilandje’ in de Mark, vervaardigde het bedrijf hoogwaardige stalen producten, waaronder stoomlocomotieven en grote ketels. De groei en bloei van MFB maakte een verhuizing in 1947 noodzakelijk naar het terrein in de Belcrumpolder, waar de gebouwen nu nog te vinden zijn. In de jaren ’60 werkten er zo’n 1700 personeelsleden.

De toenmalige Raad van Commissarissen besloot het bedrijf in 1968 te verkopen, waardoor het uiteindelijk opging in Rijn/Schelde/Verolme, een concern dat poogde in de verzadigde scheepbouwmarkt overeind te blijven. MFB was een vreemde eend in die bijt, die, zo maakte Frans van der Grinten duidelijk, helemaal niets te winnen had bij de verkoop aan  RSV.

De overheid gaf in de zeventiger jaren hoge prioriteit aan het behoud van werkgelegenheid en bemoeide zich intensief met grote industrieën, met het oog op voortbestaan ervan. Dat dat niet altijd met open vizier gebeurde, heeft de RSV-enquête laten zien, die minister Van Aardenne de kop en zijn carrière kostte.

MFB werd binnen het RSV-concern financieel en anderszins uitgekleed. Autonomie ontbrak. Dat leidde ertoe dat het personeel in 1979 het vertrouwen opzegde in de directie. F.C. Smit werd de nieuwe directeur, die de opdracht kreeg een herstelplan op te stellen.  Met veel smaak vertelde Van der Grinten vervolgens over de acties die het personeel in 1983 ondernam om uit de surseance van betaling van RSV te geraken. Het bedrijf werd bezet, de poort ging dicht en de bedrijfsvoering kwam, met instemming van de directie, in handen van de werknemers. De solidariteit was groot, niet alleen binnen, maar ook buiten, waar de partners van de werknemers voor de catering zorgden, maar ook de politiek bestookten met hun eisen. De bedrijfsbezetting en een massabijeenkomst op de Grote Markt haalden de landelijke pers. De gemeente Breda werd hoofdaandeelhouder door 6 miljoen gulden in het bedrijf te steken.

MFB werd losgemaakt van RSV. Dat heeft helaas niet mogen baten. Een grote order die daarna voor enige jaren financieel soelaas zou bieden , deed MFB de das om. Het verlies dat daarop werd geleden, betekende overname door Begemangroep van Joep van de Nieuwenhuizen, die het bedrijf snel opsplitste en verkocht.

De geschiedenis van Backer en Rueb maakt velen trots, zo bleek tijdens de bijeenkomst. Die trots betreft zowel het vakmanschap en de mooie producten die het bedrijf vervaardigde, maar ook de kracht en verbondenheid waarvan de werknemers blijk hebben gegeven.

 

Menu